Ultramaratończyk Andrzej Nóżka znów wyruszył na całodobowy bieg, by zwrócić uwagę na poważny problem. Zielona Góra powiedziała: You’ll never walk alone! 

Fot. Andrzej Tomasik / Andrzej Nóżka (trzeci z prawej) z Emilką, jej rodzicami i bratem

5-letnia Zielonogórzanka Emilka „Kitka” Jęcz zapadła na tak rzadką i groźną chorobę, że lekarze potrzebowali wielu miesięcy, aby ustalić diagnozę. Spektrum opatii RNU4atac odbiera dziewczynce szanse na normalne dorastanie z rówieśnikami. Rodzice toczą heroiczną walkę o jej życie, ale także o pieniądze na zabiegi i turnusy w specjalistycznych ośrodkach.

Od ponad dwóch lat proszą o finansowe wsparcie poprzez portal Siepomaga. Aby zrobić hałas wokół zbiórki, Łukasz Jęcz, ojciec Emilki przed rokiem objechał Polskę na replice XIX-wiecznego bicykla. Liczącą 2700 km wielką wyprawę zielonogórskiego strażaka relacjonowały ogólnopolskie media. 

Ultramaratończyk Andrzej Nóżka postanowił dodatkowo nagłośnić problem, z którym borykają się Jęczowie i nakłonić jak najwięcej ludzi do zasilenia zrzutki. We wrześniu 2025 roku przez całą dobę biegał po Wzgórzach Piastowskich. Dołączali do niego inni amatorzy. Dzięki temu nawet w nocy czuł wsparcie na leśnych ścieżkach. 

Minęło 12 miesięcy. Problemy zdrowotne Emilki nawarstwiły się. Zamiast pojechać na rehabilitację, musiała przejść szpitalny zabieg wycięcia migdałka i nacięcia błon bębenkowych. Po tym przyplątały się infekcje, zapalenie ucha, antybiotyk.

„Choroba nie odpuszcza, my też nie możemy” – uznał Andrzej Nóżka. I znów zaplanował 24-godzinny ultramaraton po Wzgórzach Piastowskich. Wystartował w sobotnie południe (3 października) spod H2Ochla. Biegacze z Zielonej Góry i okolic dotrzymywali mu towarzystwa, wspólnie dodając sobie otuchy, gdy w nocy napotykali dziki na leśnych szlakach.

Łukasz Jęcz, chociaż nie miał wcześniej do czynienia z bieganiem na długich dystansach, też walczył bardzo dzielnie. Wyraźnie kulejąc, dobił do 50 km. Nóżka wykręcił grubo ponad 100 km. Cały dystans podzielił na pętle, aby z parkingu przy kąpielisku mogli dołączać kolejni chętni. Babcia Emilki upiekła regeneracyjne ciasto (pyszniutkie) dla wszystkich zaangażowanych w akcję. 

W niedzielne południe (4 października) strudzeni bohaterowie dłuuugiego biegu w asyście członków Młodzieżowej Drużyny Pożarniczej z Czerwieńska minęli wodną bramę, niespodziankę od OSP Czerwieńsk. „Kitka” z mamą czekały na mecie. 

Głębszy oddech ulgi, oklaski, uśmiechy, uściski, gratulacje, żarty, krzepiące słowa… Walka o życie dziewczynki nieustannie się toczy. Dlatego, jeśli możesz i chcesz… https://www.siepomaga.pl/emilia-jecz

Andrzej Tomasik

Po 24 godzinach wysiłku wreszcie na mecie!

Fot. Andrzej Tomasik / Nic tak nie pomagało na trasie jak wsparcie innych biegaczek i biegaczy